Inleiding

Het zou zo maar kunnen zijn dat jullie deze tekst een te simpele kijk op het leven vinden. Er zullen waarschijnlijk ook mensen zijn, die vinden dat ik bagatelliseer. Vanzelfsprekend mag dat. Lees ook mijn disclaimer onderaan deze tekst.

Ik heb eerst uit te leggen wat ik met ‘het leven’ bedoel. Voor mij is ‘het leven’, het leven, het aardse bestaan (be)léven. Waarmee ik dan weer bedoel dat een mens om heeft te gaan met alles wat op zijn pad komt. Leuke dingen en minder leuke dingen. ‘Omgaan met’ betekent om te beginnen dat alles wat er is, er mag zijn. Dat wat is, IS!

Dus ook de niet-leuke dingen. Veel mensen richten al hun energie in hun aardse bestaan op het verkrijgen of behouden van de leuke kanten van het bestaan. Waardoor er geen energie over is om ‘om te gaan’ met de niet-leuke gebeurtenissen en situaties. En waardoor dat deel van je leven, onaangeroerd blijft.

Voor mij is het een waarheid als een koe dat er in ieder mensenleven ook dingen gebeuren die je niet leuk vindt. Volgens mij kan niemand dat ontkennen. De niet-leuke situaties en gebeurtenissen, noem ik lijden. Dat wordt door velen echter vaak ontlopen of ontkend. Waarbij ook nog komt dat – omdat ieder mens uniek is – elk mens andere dingen leuk of niet-leuk vindt. Dat maakt lijden dus ook uniek.

Omgaan met lijden

Maar ja, wat is dan ‘omgaan met lijden’?

Ik schreef al dat dit inhoudt dat je alles wat op je pad komt, durft te zien. De leuke dingen en de niet-leuke dingen. Omgaan met de niet-leuke zaken, met lijden dus, betekent dat je open en nieuwsgierig kijkt naar dat wat je niet leuk vindt en jezelf afvraagt wat maakt dat je het niet leuk vindt. Vind JIJ het echt niet leuk of vind jij het niet prettig omdat jouw omgeving het niet leuk vindt? Of omdat je ooit geleerd hebt dat dit soort situaties niet leuk – mogen – zijn?

Als jij jezelf daar antwoorden op gegeven hebt, volgt de vraag: wat kan ik doen om het lijden te verminderen of te beëindigen. Waarbij hoort dat je dat dan ook gaat doen! De vervolgvraag: welke bijdrage kan ik anderen vragen om ervoor te zorgen dat het lijden verdwijnt of minder wordt? Mochten al deze vragen en antwoorden er niet voor zorgen dat het lijden verdwijnt, blijft een slotvraag over: wat kan ik doen om mijn leven verder te beleven met dit lijden?

De natuur

Voor mij is de natuur alles wat mensen niet gemaakt hebben. Da natuur omvat dus alles wat leeft, groeit, bloeit en weer sterft. Er is niets wat leeft dat door mensen gemaakt is. Mensen beïnvloeden het leven wel. Stoffen toevoegen of juist niet toevoegen, meer of minder licht. Rommelen met de temperatuur…allemaal beïnvloeding van de natuur. Niet het maken ervan.

Zelfs een kind wordt niet door mensen gemaakt. Een zaadcel en eicel vormen samen één cel die uiteindelijk uitgroeit tot een mens. Het proces van groei en deling van die éne cel tot een mens, wordt niet door mensen gedaan. Ook hier is wel vaak sprake van beïnvloeding. Over de vraag of de menselijke beïnvloeding de natuur dient, lopen de meningen uiteen. Daar gaat deze tekst echter niet over.

De natuur is wél ingewikkeld. Veel mensen willen tot in detail weten hoe de natuur werkt. Vaak ligt hier de wens onder om de natuur te kunnen beïnvloeden. Om levende wezens sneller te laten groeien, andere rassen te ontwerpen of…om lijden te voorkomen. Of om aan te tonen dat de mens superieur is aan alles wat leeft. Dat de mens eigenaar is van de natuur. Terwijl een mens – zoals alles wat leeft – slechts een onderdeel van de natuur is…

Ik vraag me vaak af wat maakt dat mensen bijvoorbeeld willen weten hoe een boom groeit. Wat brengt het hen en die boom? Zou een boom niet groeien als wij niet zouden weten hoe dat in zijn werk gaat? Of is ook hier sprake van de wens tot niet-natuurlijke beïnvloeding? Veel mensen die zich richten op het onderzoeken van hoe de natuur werkt, vergeten vaak een belangrijk onderdeel te beschouwen. Hoe werkt het leven en alles wat daarin gebeurt voor hen? Wat is daar te doen of te laten om je leven beter in balans te krijgen? Ze vergeten vaak naar zichzelf en hun rol in het aardse bestaan te kijken.

Het leven ís niet ingewikkeld. Mensen maken het ingewikkeld.

Het is nogal een uitspraak: het leven IS niet ingewikkeld. Mensen máken het leven ingewikkeld. Voor mij de tweede waarheid als een koe in dit artikel.
Ik leg het graag uit.

Zoals gezegd omvat lijden alles wat je NIET leuk vindt.

Ondanks het feit dat elk mens uniek is, is de oorzaak van lijden voor elk mens hetzelfde. De mate waarin het lijden ervaren wordt, verschilt echter per mens en per situatie.

De oorzaak van élk lijden is namelijk altijd te vinden in een zeer beperkt aantal natuurlijke krachten. Ik noem deze ook wel de systemische uitgangspunten of systemische krachten.

Er zijn er slechts 5:

1. De dynamische balans tussen geven & nemen
2. Rangorde
3. Plek
4. Loyaliteit
5. Niets Verdwijnt Vanzelf

Het gaat te ver om uitgebreid deze krachten te bespreken. Mocht je meer willen weten: in mijn boek ‘Had ik dat maar eerder geweten’, vind je veel meer informatie.

Als samenvatting

Elke kracht kent een zeer beperkt aantal oer-randvoorwaarden of spelregels. Ze zijn natuurlijk. Ik heb ze niet bedacht. Ze zijn zelfs niet bedacht. Ze zijn er, waren er altijd al en zullen altijd blijven. Deze spelregels volgen, zorgt ervoor dat een leven in balans is en er géén – of in ieder geval minder – lijden ontstaat. Deze spelregels niet nakomen, zorgt voor disbalans en dus lijden. Het niet nakomen van de oer-randvoorwaarden, noem ik verstoringen. De bron – het niet nakomen van de spelregels dus – is niet waarneembaar. De gevolgen, de symptomen wel!

Alles wat leeft, leeft op basis van deze natuurlijke uitgangspunten. Alleen ‘de mens’ is het contact ermee verloren… Niet alle mensen overigens. Hoe kleiner een kind, hoe meer meer er volgens deze uitgangspunten geleefd wordt. Tot aan het moment dat de opvoeding er – deels – een einde aan maakt….

Een voorbeeld.
Eén van de vele ‘opvoedwijsheden’ luidt: ‘kinderen die vragen worden overgeslagen’. Een maatschappelijk verantwoord standpunt. Het is echter strijdig met de natuurlijke regel dat ‘nemen’ een belangrijk onderdeel is van de dynamische balans tussen geven & nemen. Kinderen leren dus al jong systemische verstoringen te veroorzaken. Ze leren daardoor al in hun jeugd lijden te organiseren… En omdat de systemische kracht ‘Niets Verdwijnt Vanzelf’ letterlijk betekent dat verstoringen niet vanzelf verdwijnen, maar er iets gedaan moet worden om ze te laten verdwijnen, blijft het lijden bestaan. Waarbij komt dat een verstoring, het lijden wel degelijk voelbaar blijft. De gevolgen, de symptomen van het onjuiste gedrag is waarneembaar. Maar waar komt het vandaan? Wat is de oorzaak? Om dit pijnlijke gevoel te verkleinen worden vaak de maatschappelijke spelregels nog strikter toegepast, waardoor het verschil tussen de systemische uitgangspunten en het maatschappelijk handelen alleen maar groter wordt en het lijden toeneemt. Of alleen de symptomen worden bestreden, de bron blijft bestaan…Van generatie naar generatie rolt de verstoring door. Een onbewust proces. Tot dat je je er bewust van wordt. Bij deze.

Natuurlijk is er een – beperkt – aantal volwassenen die bewust of onbewust de spelregels zijn blijven volgen. Dat zijn vaak mensen die het lastig hebben in de samenleving. Je voldoet namelijk niet altijd aan de maatschappelijke ‘normen en waarden’. Deze mensen worden vaak als egoïst, asociaal of minimaal als afwijkend bestempeld.

Dus: het leven is dus NIET ingewikkeld…als je de spelregels kent én toepast!

Om de vreugde enigszins te temperen: jij hebt invloed op hoe jij met de spelregels omgaat. Niet over hoe anderen er mee omgaan… Dus anderen die de spelregels niet kennen of niet na willen komen, kunnen dus voor lijden bij jou zorgen.
Dit soort situaties oplossen is echter ook niet ingewikkeld. Je kunt als je wilt het contact met die ander(en) beeindigen. Uit het systeem stappen dus.

Lastig

Een lastige bijkomstigheid is dat in de samenleving vaak anders gekeken wordt. De maatschappelijk uitgangspunten en spelregels wijken nogal eens af van de spelregels die aan de systemische krachten verbonden zijn. Het komt zelfs regelmatig voor dat er gewoon sprake is van tegenstrijdigheid. Wat ertoe leidt dat mensen die de systemische uitgangspunten volgen als bijzondere mensen gezien worden. Ze krijgen het stempel zonderling of eigenaardig, Terwijl ze niets anders doen dan de natuurlijke, systemische krachten die ervoor zorgen dat een leven in balans is, respecteren. Ze handelen anders. Ze handelen juist.

Dat maakt het leven in de huidige samenleving soms dan weer wél ingewikkeld.

Tot slot

Ik ga er niet vanuit dat je direct mijn stelling: Het leven is NIET ingewikkeld, mensen maken het ingewikkeld’ onderschrijft. Dat hoeft ook niet en het kan misschien niet eens. Ik verwees al naar mijn boek ‘Had ik dat maar eerder geweten’. Lees het, doorgrond het, doorgrond het en de kans is groot dat je gaat voelen wat ik bedoel.

Zo naar jezelf en het leven kijken, is geen wondermiddel. Wel een middel om meer balans in je leven te brengen én te houden.

Om te voorkomen dat je denkt dat deze tekst een verkooppraatje is om geld te verdienen: je kunt om te beginnen mijn gratis e-book ‘Kennismaken met Vitamine HBS’ downloaden. Als je daarna nog meer wilt geven, kun je altijd nog geld uit gaan geven.

Of kom een gratis kop koffie komen drinken.

Voel je welkom.

Disclaimer

Vitamine HBS (Holistisch, Boeddhistisch en Systemisch), is de basis voor mijn leven én mijn werk. Deze manier van in het leven staan, geeft een andere kijk op leven én dood. En alles wat daartussen zit. Geen betere kijk dan velen hebben, geen slechtere, maar een andere. Voor mij wel dé juiste kijk!

Mijn teksten zijn nooit gericht op het overtuigen van wie dan ook, maar op het benoemen van mijn realiteit en het delen van mijn kijk op allerlei onderwerpen. Dat geldt voor alle teksten en inspiraties die ik schrijf. Ik verlang van niemand, verwacht het zelfs niet, dat mijn waarheid onderschreven wordt. Dat hoeft niet en het kan wellicht niet eens.

Ik nodig iedere lezer uit mijn tekst te lezen en daarvan niets klakkeloos aan te nemen. Tegelijkertijd nodig ik iedereen ook uit, deze niet zonder meer af te wijzen. Ik wens elke lezer toe dat het lukt mijn kijk en alle andere kijken open te beschouwen, te doorgronden, te wegen en op basis daarvan een eigen kijk te laten ontstaan. En op basis van die eigen kijk bewust in het leven te gaan staan.

Veel leesplezier.