Preventief, holistisch en systemisch kijken
Bij veel gelegenheden wensen mensen elkaar geluk. Voorbeelden zijn verjaardagen of het begin van een nieuw kalenderjaar. “Gefeliciteerd” of ” de beste wensen” wordt meestal aangevuld met ” in goede gezondheid…….want dat is toch het belangrijkste. Vanzelfsprekend goed bedoelde wensen, maar als je door een holistische en systemische bril naar de wens kijkt, is het de vraag of gezondheid écht het allerbelangrijkste is.Over het algemeen wordt een mens gezien als een tweeledig wezen, dat bestaat uit een verstand en een lichaam. Mijn holistische beschouwing op de mens – en op elk levend wezen – is dat er een derde component is. Dat derde deel maakt de mens compleet. Dat derde deel is echter ongrijpbaar. Mensen die wel van mening zijn dat dit derde deel bestaat, noemen het ziel, kern, wezen of binnenste ik. Bij mijn holistisch levensbeeld hoort dat een mens op aarde is om zich te ontwikkelen. Ontwikkelen op alle drie de vlakken. Met voor mij als hoofddoel de ontwikkeling van het ongrijpbaar deel.
Lichamelijke blokkade
Als er problemen zijn met de ontwikkeling van lichaam of verstand, krijgt een mens signalen. Als bijvoorbeeld een been niet meer kan groeien omdat het gebroken is, geeft het pijn af. Een signaal om iets te gaan doen om de ontwikkeling weer op gang te brengen. Mooi toch !
Het ongrijpbare deel – dat door velen niet erkend wordt – kan ook geblokkeerd worden in haar ontwikkeling. Maar het kan slechts signalen afgeven via één van de twee andere delen. Met name via het lichaam. Een ziekte is wat mij betreft dan ook vaak signaal dat er iets niet klopt. Een tip of advies van moeder natuur om in actie te komen. Om op zoek te gaan naar de blokkade en deze aan te pakken. Maar wat doen wij over het algemeen? Wij strijden tegen de ziekte en haar symptomen en laten de oorzaak buiten beschouwing.
Andere oplossingen zien
Voor het op zoek gaan naar de oorzaak is lef nodig. Moed om buiten de gebaande paden te treden. Door, zoals gezegd, om te beginnen holistisch naar een mens te kijken. Erg dienend daarbij is het om systemisch naar de wereld te kijken. Dit omdat een systemische blik je heel anders naar situaties en je eigen rol daarin laat kijken. Inzicht in het systemisch gedachtegoed geeft je ook de mogelijkheid een ziekte en de bron daarvan vanuit een ander perspectief te beschouwen. En dat perspectief zou er zo maar voor kunnen zorgen dat je een ziekte niet langer alleen als een vijand ziet. Maar als een vriend, die écht iets voor je wil betekenen. Net zoals een gewone vriend ook wel eens dingen zegt of doet waar je in eerste instantie niet blij van wordt…. Maar die – als je eerlijk naar jezelf durft te zijn – toch echt wel juist blijken te zijn. Als je zo naar een ziekte kunt en durft te kijken, ga je ook andere oplossingsmogelijkheden of – richtingen zien. Mooi toch ?!
En als je zo al durft te kijken vóór het signaal, een ziekte zich kenbaar maakt, dan zou het zo maar kunnen zijn dat het signaal helemaal niet nodig is. Zoals gips niet nodig is als je je been niet breekt.
Tot slot: Geef eens één reden om dit niet te proberen.
