Wie was goed en wie was fout bij de bezetting in Boxtel?
Eén van de belangrijkste dingen die je anders gaat doen als je holistische en systemisch in het leven staat, is stoppen met oordelen in goed en fout. Goed en fout zijn namelijk subjectieve, menselijke oordelen die erg afhankelijk zijn van het collectief normpatroon. En dat normpatroon is erg afhankelijk van de omgeving waarin je bent opgegroeid en waarin je leeft. Dat heeft tot gevolg dat iemand die leeft op basis van het ene normpatroon, zaken goed vindt. Terwijl iemand anders, op basis van een ander normpatroon, precies hetzelfde fout vindt. En dat is wat er ook bij de bezetting van de stallen in Boxtel aan de hand is. Beide partijen zullen het dan ook nooit eens worden.
Maar wat dan?
Oordelen in juist en onjuist. Dat lijkt hetzelfde, maar is het niet. Omdat onder de weging juist/onjuist een ‘kader’ zit. Als je bereid bent dit kader toe te passen, ontstaat juist of onjuist. En dat is dan objectief. Het geldt voor iedereen.
Het kader is simpel en bestaat uit 5 stappen en is gebaseerd op de uitgangspunten van het systemisch werken.
Bewust handelen
Als eerste ga je pas iets doen als je bewust besluit iets te gaan doen. Dat lijkt een open deur, maar dat is het niet. Veel mensen handelen vaak op de automatische piloot. Er gebeurt iets en daar wordt direct op gereageerd. De basis voor die reactie wordt gevormd door het collectieve normpatroon. Het is bijzonder dat mensen vaak op eenzelfde manier reageren. Er zijn immers nooit twee dezelfde situaties. Alles is altijd anders. Het wordt als lastig ervaren: telkens opnieuw overwegen wat je gaat doen. Het lijkt veel makkelijker alles op dezelfde manier aan te pakken. Je omgeving is er namelijk ook blij mee als je altijd op eenzelfde manier reageert. Dan weten ze wat zij aan je hebben.
Maar om een zuiver en objectief oordeel te kunnen vellen is het noodzakelijk eerst stil te staan bij wat je gaat doen! Altijd!
Wegen systemische basisprincipes
Als tweede dien je de systemische basisprincipes te wegen. Het gaat in dit korte artikel te ver om dit in detail toe te lichten. Het komt er op neer dat je na dient te gaan wat jouw handelen doet met die uitgangspunten. Blijven ze in balans, worden ze verstoord of lever je een bijdrage aan het beëindigen van een verstoring. Indien ze in balans blijven en/of je brengt ze in balans, dan is sprake van juist handelen. Indien je bijdraagt aan het ontstaan van een verstoring is dat onjuist.
Het gaat om 4 principes. De dynamische balans tussen geven en nemen, rangorde, plek en loyaliteit. Als je meer wilt weten over deze krachten, de werking ervan en wanneer een verstoring ontstaat of beëindigd wordt, nodig ik je uit daarvoor een opleiding te volgen. In 8 dagen ben je helemaal op de hoogte!
Indien één van de wegingen het predicaat ‘onjuist’ krijgt, is sprake van onjuist handelen. Je zult dan – als je juist wilt handelen – iets anders moeten gaan doen.
Belang
De derde stap bestaat uit het je afvragen in wiens belang je handelt. Er zijn twee mogelijkheden. Je doet iets in puur eigen belang of in het belang van de harmonie en samenwerking met anderen. Velen zullen zeggen dat er géén puur eigen belang is. Maar om deze vraag écht te kunnen beantwoorden, is moed nodig. Moed om dit diep in jezelf te onderzoeken. En daarna pas antwoord te geven.
Het zal duidelijk zijn dat puur eigen belang onjuist is. Handelen met als doel de harmonie en samenwerking te stimuleren, is juist. Waarbij bij samenwerking vanzelfsprekend een deel eigenbelang aanwezig hoort te zijn. Want als er geen enkel eigen belang is, waarom zou je dan met anderen samenwerken?
Binden of scheiden
Als vierde de vraag: ‘Ben ik bezig mensen te binden of te scheiden?’ Waarbij binden juist gedrag is en scheiden onjuist. Een écht antwoord op deze vraag leidt nog al eens tot de conclusie dat je aan het ‘scheiden’ bent. Onjuist gedrag dus.
Verbonden blijven
Vaak is er sprake van strijdende partijen. Indien dit het geval is, dien je met iedereen verbonden te blijven en géén partij te kiezen.
Conclusie
Als je bovenstaande op de bezetting van de varkensstallen legt, is het bezetten van stallen onjuist.
Er lijkt bewust gehandeld, dus daar is niets mis mee. In het licht van geven-nemen, is er sprake van onjuist handelen. Er wordt iets genomen (de ruimte in de stallen) dat niet gegeven wordt. En dat is onjuist. Ook qua rangorde, plek en loyaliteit is er van alles te zeggen, maar dat is niet meer nodig omdat éénmaal onjuist tot onjuist handelen leidt.
Misschien stijgt er nu gejuich op in het boerenkamp, maar dat is wat aan de vroege kant. Omdat ook de boeren én de overheid dienen te wegen of ze juist of onjuist handelen. De boeren lijken ook bewust te handelen, maar ik durf te vraag te stellen of ze dat ook écht doen. Zijn zij zich bewust van wat zij doen? Welke invloed heeft hun handelen op mens en dier? In volledige omvang?
Bij de weging van de systemische principes zou er ook zomaar van alles onjuist kunnen zijn. Het is maar zeer de vraag of de rangorde juist is. En wat nemen zij? Qua plek is er in ieder geval gedoe en ook loyaliteit zou wel eens tot ‘onjuist’ kunnen leiden.
Ook de overige weegfactoren mogen nog eens tegen het licht gehouden worden. Als ook de overheid de regelgeving rondom stallen eens beoordeelde op juist of onjuist, kon daar wel eens een dikke onjuist uitkomen.
Maar wat dan?
Simpel.
Opnieuw beginnen en bekijken wat er waar dan ook onjuist is. Als alle betrokkenen daar de moed voor hebben, ontstaat een nieuwe situatie. Een situatie die voor elk mens en elk dier juister is. Stop met het eindeloos elkaar bestoken met argumenten die ingebracht worden vanuit eigen normpatronen.
Een hartekreet aan alle betrokkenen: verdiep je in het holistisch en systemisch gedachtegoed. Overweeg daarna wat je doet en handel JUIST!
Tot slot
De mens is het énige levende wezen dat voor een ander levend wezen kan zorgen, anders dan een moeder voor haar kind. Als een mens hiervoor kiest, dan is hij verplicht dit te doen op basis van een juiste afweging. Ik nodig alle betrokkenen uit de juiste afweging te maken!
